KARIZ

X

KARIZ

حرفِ حرف

	برگ از درخت
برگ از درخت می افتد با زردی و سبزی می چرخد تو را با خاطره ی کوتاهی تا لبه ی پشت بام می برد ( جایی که به کوچه دید داشته باشد ) برگ از درخت می افتد برگ از درخت با سبز و باد و پرنده و من فکر می کنم چگونه می شود یک خاطره به آسانی مرگ از روبروی تراس خانه عبور کند بر خاک کوچه غلت بزند و هنوز سبز باشد؟! شاید تو پشت بام را تا پاییز ترک نکنی... وقتی برای کوچه آسفالت تازه می آورند وَ خطوط بازی لی لی پاک می شود... اکنون درخت،کُنده ی کوتاهی است و دستش از تراس و پشت بام کوتاه ...
+ نوشته شده در سه شنبه سی ام تیر 1388ساعت 11:26 توسط ابوالفضل نظری \|

	سلام زندگی
سلام می کنم به تو، به لحظه های ناب سلام می کنم به آفتاب به خواب و بوسه های نور بر حباب ... سلام زندگی! چه دیر آمدی؟! چه زود می روی ز دست... نرو!... به باد فکر کن! به لحظه های شاد فکر کن! به نور فکر کن! به سبزه های روی گور فکر کن! ... بهشت در دل پرنده هاست پر بزن! پرنده شو!! سلام کن به بادبادکی که باد شد به کودک درون خود! پر از نشاط و خنده شو! پرنده شو! بپر! بهشت را به آسمان ببر!
+ نوشته شده در سه شنبه دوم تیر 1388ساعت 14:0 توسط ابوالفضل نظری \|