زنی تنها
در آستانه ی فصلی سرد
در ابتدای درک هستی آلوده ی زمین
و یاس ساده و غمناک آسمان
...
شاه شمشادقدان،خسرو شیرین دهنان | -که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان- | |
| مست بگذشت و نظر بر من درویش انداخت گفت:" ای چشم و چراغ همه شیرین سخنان! | ||
| تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بود؟! | بنده ی من شو و برخور ز همه سیمتنان؛ | |
| کمتر از ذره نهای/ پست مشو! مهر بورز! | تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ زنان؛ | |
| بر جهان تکیه مکن!/ ور قدحی می داری | شادی زهره جبینان خور و نازک بدنان! " | |
پیر پیمانه کش من -که روانش خوش باد- گفت: " پرهیز کن از صحبت پیمان شکنان! | ||
| دامن دوست به دست آر و ز دشمن بگسل!؛ مرد یزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان! " | ||
(با صبا/در چمن لاله سحر میگفتم : شهیدان کهاند این همه خونین کفنان؟) | ||
گفت حافظ: " من و تو محرم این راز نهایم! | از می لعل حکایت کن و شیرین دهنان! " |
در باغ
احساس میتوان کرد
در طرح پیچ پیچ مخالفسرای بادیأس موقرانه برگی که
بی شتاببر خاک مینشیند...
بخشی از مطلب در روزنامه اعتماد-پنج شنبه، 21 آذر 1392 - شماره 2849
در سخنان سريعالقلم در توصيف پوپوليسم اشارههاي آشكاري به تجربه اخير ايرانيان بود. او گفت كه پوپوليسم يعني اينكه مردم پول اندكي بگيرند و براي يك ماه راضي باشند. افراد پوپوليستي با اين كار امتياز سياسي ميگيرند و هيچ كس هم نميپرسد كه آيا اين كار منطقي است يا خير. يعني به جاي اصلاح فضاي كسب و كار و نظام مالياتي و برقراري روابط معقول بينالمللي به آنچه مردم به اشتباه به آن علاقهمندند، تن ميدهد. نتيجه هم مصايب فراواني براي جامعه است. در كشورهاي پيشرفته تربيت عقلي افراد از كودكي صورت ميگيرد. آنها حتي از نحوه چينش كودكان در كلاسها تعامل را به بچهها ياد ميدهند. در حالي كه در نظام آموزشي ما تنها به دانشآموزان و دانشجويان حفظ كردن محفوظات را ياد ميدهند. ما ياد نگرفتهايم كه سوال كنيم. به همين خاطر است كه در شرايط فعلي مطمئن هستم كه وضع سياست خارجي ما بهتر ميشود، درآمد نفتي ما با اهتمامي كه صورت ميگيرد، بيشتر ميشود و وضع اقتصادي ما بهبود مييابد. اما مشكل فرهنگيمان حل نميشود. ما تربيت نميشويم كه به كشور تعلق داريم. تربيت عقلي در خانواده و مدرسه بسياري ضعيف است. در نتيجه ما احساسي، غريزي و پوپوليستي تربيت ميشويم. صدا و سيماي ما هم متاسفانه به اين جريان كمك ميكند. از يك لبوفروش يا راننده تاكسي كه تمام روز را سرگرم حل مشكلات معيشتياش است، درباره جريان هستهيي نظرخواهي ميكند. بنابراين صدا و سيما اصالتا يك نهاد پوپوليستي است و به جلوگيري از رشد عقلي و استدلالي جامعه كمك ميكند البته بايد ميان عقل و هوش تمايز گذاشت. ايرانيان در زمينه هوش تحصيلي از بهترينهاي دنيا هستند اما در عقل اجتماعي بسيار ضعيفند. هوش اجتماعي ما ايرانيان پوپوليستي است. وقتي دو نفر تصادف ميكنند، همه دور آن ماشينها جمع ميشويم و قضاوتهاي كارشناسي هم ميكنيم! هوش اجتماعي يعني دريافتن اين موضوع كه يك نفر كجا حق اظهارنظر دارد و ميتواند وارد شود.
| با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی | تا بیخبر بمیرد با درد خودپرستی | |
| عاشق شو ار نه روزی کار جهان سر آید | ناخوانده نقش مقصود از کارگاه هستی | |
| دوش آن صنم چه خوش گفت در مجلس مغانم | با کافران چه کارت گر بت نمیپرستی | |
| سلطان من خدا را زلفت شکست ما را | تا کی کند سیاهی چندین درازدستی | |
| در گوشه سلامت مستور چون توان بود | تا نرگس تو با ما گوید رموز مستی | |
| آن روز دیده بودم این فتنهها که برخاست | کز سرکشی زمانی با ما نمینشستی | |
| عشقت به دست طوفان خواهد سپرد حافظ | چون برق از این کشاکش پنداشتی که جستی؟! |
دنيامون خواب مي شه
صحرا بي تاب مي شه
پشت اين پنجره باز
آسمون آب مي شه
مث هر شب واسه خواب
ماماني قصه مي گه
اما امشب دل من
داره يك حال ديگه
ماماني قصه مي گه
قصه ي يه شاپرك
قصه ي باغ گلِ
تشنه و پر از تَرَك
ماماني دل منم
انگاري شاپركه
مث قصه هاي تو
انگاري پر تَرَكه
چرا اون روز آسمون
چشماشو رو غصه بست؟
مگه اون هم مث مشك
بغضشو فردا شكست؟!
ماماني گرمه هوا
ماماني خشكه گلوم
اصغرم اينجوري بود؟
هي مي گفت عموم ! عموم!؟
ماماني چشماشو بست
بغضش آروم تركيد
منو برد تو و بغلش
چادُرو سرش كشيد...
آینده از آن شماست چرا که...